Estrategia D’Alembert a la rotleta
L’estrategia de rotleta D’Alembert apond una unitat aprèp una pèrda e ne leva una aprèp un ganh.

Bat pas lo cilindre. Es la progressionestrategiaProgressionTota règla que cambia la mesa segon los resultats precedents. Las progressions negativas l’aumentan aprèp las pèrdas, las positivas aprèp los ganhs.Legís tot → correnta mai plana: las mesas montan plan-planet, los recuols son moderats e l’avantatge de la casa demòra entièr.
Percorrís lo sistèma
Una pèrda fa montar d’un pas. Un ganh fa recular d’un pas.
Las mesas e los resultats son en unitats del pari de basa.
Lo sistèma D’Alembert de rotleta, pas a pas
Pària una unitatargentUnitatLa mesa de basa que s’i compta un sistèma o un jogaire. Las progressions son descrichas en unitats per que s’apliquen a qual que siá taula.Legís tot →. Se pèrdes, lo pari seguent es d’una unitat de mai. Se ganhas, es d’una unitat de mens, mas jamai jos una. Aquò es tot. Imagina una balançadoira: cada pèrda fa montar la mesa d’un escalièr e cada ganh la fa tornar davalar. L’idèa de fons es que los ganhs e las pèrdas s’equilibraràn, de biais que la mesa tornarà al nivèl inicial. L’atirança es que cada parelh d’un ganh e d’una pèrda amb de mesas vesinas daissa un ganh net de +1 unitat: pèrdes 3, ganhas 4, ganh net de +1.
A qué sembla una sesilha?
Doça, amb una mesa que s’enfila plan-planet. Coma las pèrdas despassan los ganhs de 19 contra 18 suls paris a egalitat de mesa, la mesa monta pauc a pauc pendent una sesilha longa. Coma la mesa es mai nauta quand pèrdes e mai bassa quand ganhas, la mesa mejana pendent las serias perdentas despassa la de las serias ganhantas. Las sesilhas son mai doças qu’amb la martingalaestrategiaMartingalaProgression que dobla lo pari aprèp cada pèrda. Vei la seccion Estrategia per çò que fa e çò que fa pas.Legís tot →, amb de recuolsargentRecuolLa tomba d’un sommet del capital de jòc a un punt bas mai tardièr dins una sesilha. Lo recuol maximal es la mai granda tomba d’aquela mena.Legís tot → moderats e sens cap de precipici, e pèrdon en mejana un pauc mai que lo pari constantestrategiaPari constantPariar la meteissa soma a cada tirada. La referéncia que cada progression i es comparada.Legís tot → perque la mesa mejana es mai nauta.
- p10 −$500
- p25 −$500
- mediana −$500
- p75 −$500
- p90 −$500
Lo sistèma D’Alembert fonciona?
Non. Una sesilha equilibrada ganha, e las sesilhas demòran pas equilibradas. Aprèp w ganhs e l pèrdas amb de mesas vesinas, lo resultat net es w − l unitats mai una correccion segon l’escalièr ont te trobavas. Se w = l, lo resultat es exactament +w unitats, çò que sembla un benefici garentit. Lo problèma es que w = l es pas lo cas esperat: sus 37 tiradas s’espèran 18 ganhs e 19 pèrdas. Una pèrda de mai amb una mesa que, per exemple, es montada a 8 unitats còsta mai que las uèch parelhs de +1 que se son produchas. La valor esperada es −1/37 del volum de parisargentVolum de parisLa soma totala pariada sus una sesilha o un periòde, en comptant los ganhs tornats pariar. Tanben: handle, action.Legís tot → total, coma cal.
Perque las sesilhas cortas ganhan sovent?
Lo cas equilibrat fa part d’una règla que cobrís totas las sesilhas. Siá D lo nombre de pèrdas mens lo nombre de ganhs. Una sesilha de N tiradas que comença amb una unitat s’acaba amb (N − D²)/2 − D unitats, a condicion que cap de pari d’una unitat ganhe pas (aprèp un ganh aital, la mesa pòt pas mai davalar). Amb D = 0, aquò dona +N/2, lo +w de la seccion precedenta. Cada pèrda de mai compta al quadrat: aprèp 100 tiradas, un D de 4 daissa encara +38 unitats, un D de 8 daissa +10 e un D de 10 daissa −10. Per l’efièch de l’azard, D s’escampa a l’entorn de √N, es a dire dètz aprèp 100 tiradas, e dins un jòc sens zèrocilindreZèroLa sola casèla verda que cap de pari a egalitat de mesa, de dotzena o de colomna cobrís pas; la font de l’avantatge de la casa. Tanben: zèro simple, 0.Legís tot → los ganhs de las nombrosas sesilhas equilibradas e las pèrdas de las pauc de desequilibradas se compensan exactament. Lo zèro apond en mejana una pèrda cada 37 tiradas e, coma D es al quadrat, son còst creis mai lèu que la sesilha. La màger part de las sesilhas fins a 100 tiradas s’acaban amb de ganhs; la mejana o fa pas jamai e, passadas qualques centenas de tiradas, la màger part de las sesilhas pèrdon tanben.
E se la reviras?
Contra-D’Alembert, tanben nomenat D’Alembert invèrs, apond una unitat aprèp un ganh e ne leva una aprèp una pèrda. Reflectís l’original exactament. Tant que cap de pari d’una unitat es pas perdut, una sesilha de N tiradas s’acaba amb (D² − N)/2 + D unitats, ont D es ara los ganhs mens las pèrdas. Una sesilha equilibrada pèrd mièja unitat per tirada, e solament una seria de ganhs fòrça superiora a las pèrdas dona de beneficis. Doncas, la màger part de las sesilhas pèrdon un pauc e qualques unas ganhan fòrça: la forma contrària a la de l’original, amb la meteissa mejana de 2,70% de l’argent pariat.
Qual èra d’Alembert?
Jean le Rond d’Alembert, matematician e coeditor de l’Encyclopédie, sostenguèt dins un article de 1754 que, aprèp una seria de caras, èra mai probable que sortiguèsse crotz. S’enganava, e lo sofisme que pòrta son nom es una forma del sofisme del jogaire. Lo sistèma D’Alembert de rotleta recebèt son nom mai tard, de jogaires que partejavan aquela cresença. L’inventèt pas e probablament l’auriá pas aprovat.

I a d’autras versions?
Lo Contra-D’Alembert, descrich çai-sus, se compòrta coma un ParoliestrategiaParoliProgression positiva: dobla aprèp un ganh, torna a la debuta aprèp una pèrda o aprèp tres ganhs de seguida. Tanben: martingala inversa.Legís tot → doç. Unes jogaires apondon doas unitats aprèp una pèrda e ne levan una aprèp un ganh, çò qu’apròcha l’escala del territòri de la martingala. Totas las versions partejan la meteissa pèrda esperadamatematicasPèrda esperadaLa valor esperada multiplicada per la soma totala pariada; la soma perduda en mejana sus una sesilha o un periòde.Legís tot → per unitat pariada.
Simulator · D'Alembert
2 000 sesilhas de paris a egalitat de mesa amb un capital de jòc de $1 000.
Pari de basa $10 · limit de taula $500 · 100 tiradas per sesilha
A quina frequéncia arriba una seria de pèrdas
Un pari a egalitat de mesa sus un cilindre d’un sol zèro pèrd 19 tiradas sus 37. Cada linha dona la probabilitat qu’una seria donada de tiradas pèrda tota, e çò qu’un jogaire de D’Alembert, qu’apond un pari de basa aprèp cada pèrda, a perdut a aquel moment.
| pèrdas de seguida | probabilitat | environ 1 sus | perdut fins ara | pari seguent |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 51,4% | 2 | $1 | $2 |
| 2 | 26,4% | 4 | $3 | $3 |
| 3 | 13,5% | 7 | $6 | $4 |
| 4 | 7,0% | 14 | $10 | $5 |
| 5 | 3,6% | 28 | $15 | $6 |
| 6 | 1,8% | 55 | $21 | $7 |
| 7 | 0,94% | 106 | $28 | $8 |
| 8 | 0,48% | 207 | $36 | $9 |
| 9 | 0,25% | 403 | $45 | $10 |
| 10 | 0,13% | 784 | $55 | $11 |
| 11 | 0,065% | 1527 | $66 | $12 |
| 12 | 0,034% | 2974 | $78 | $13 |
| 13 | 0,017% | 5792 | $91 | $14 |
| 14 | 0,0089% | 11279 | $105 | $15 |
| 15 | 0,0046% | 21965 | $120 | $16 |
La probabilitat es 19/37 multiplicat per el meteis un còp per pèrda, comptat a partir d’una tirada donada. Una sesilha longa a fòrça tiradas ont una tala seria pòt començar, alara sus una serada es fòrça mai probabla que çò que suggerís una linha.
Questions
A pas cap de precipici, çò que ne fa la progression negativa mai doça. Es pas mens costós que lo pari constant; es un pauc mai costós.
Solament lo limit de taulataulaLimit de taulaLo pari minimal e maximal autorizat. Lo maximum es çò qu’arrèsta las progressions que doblan.Legís tot → o ton capital de jòcargentCapital de jòcLa soma totala mesa de costat per jogar. La gestion del capital de jòc es decidir quant ne riscar per pari e per sesilha.Legís tot →. Dins una sesilha perdenta longa, monta de contunh.
Se divertir amb las matematicas
Ensaja-o d’en primièr tot sol. Cada solucion es plegada; dobrís-la quand siás prèst.
Jògas lo D’Alembert sul rogepariRogePari a egalitat de mesa suls 18 nombres roges. En francés: rouge.Legís tot → pendent 50 tiradas, en començant a una unitatargentUnitatLa mesa de basa que s’i compta un sistèma o un jogaire. Las progressions son descrichas en unitats per que s’apliquen a qual que siá taula.Legís tot →, e ganhas pas jamai un pari d’una unitat (aprèp un tal ganh la mesa poiriá pas davalar mai bas). Acabas amb 27 pèrdas e 23 ganhs. Quantas unitats as ganhadas o perdudas? E amb 29 pèrdas e 21 ganhs?
Mostra la solucion
Responsa +13 unitats amb 27 pèrdas, −15 unitats amb 29. Doas tiradas sus cinquanta que viran de l’autre costat còstan 28 unitats.
Sonam D las pèrdas mens los ganhs. Lo resultat es (N − D²)/2 − D per N tiradas. Amb 27 pèrdas e 23 ganhs, D = 4: (50 − 16)/2 − 4 = 17 − 4 = +13. Amb 29 e 21, D = 8: (50 − 64)/2 − 8 = −7 − 8 = −15.
Perqué la règla tèn: la mesa es totjorn una unitat mai las pèrdas fins ara mens los ganhs fins ara. Cada pèrda qu’un ganh posterior anulla fa un parelh, pèrdre s e puèi ganhar s + 1, que dona +1 unitat net, coma o mòstra la taula çaisús. Sus N tiradas se forman (N − D)/2 parelhs d’aquel tipe, que valon +(N − D)/2. Las D pèrdas que demòran foguèron plaçadas a las mesas 1, 2 … D en montant e son pas jamai estadas anulladas; còstan 1 + 2 + … + D = D(D + 1)/2. Ensems: (N − D)/2 − D(D + 1)/2 = (N − D²)/2 − D.
Lo carrat es tota l’istòria. Una sesilha equilibrada paga una mièja unitat per tirada, e cada pas que s’aluenha de l’equilibri còsta mai que lo precedent.
Jògas lo D’Alembert invèrs sul roge pendent 100 tiradas, en començant a una unitat, e cap de pari d’una unitat pèrd pas jamai. Acabas amb 52 ganhs e 48 pèrdas. Ont ne siás? E amb 60 ganhs e 40 pèrdas?
Mostra la solucion
Responsa −38 unitats amb 52 ganhs, +170 amb 60. Una pichona avança en ganhs pèrd encara; pas qu’una granda avança rapòrta.
Sonam D los ganhs mens las pèrdas. Lo resultat es (D² − N)/2 + D per N tiradas.
52 ganhs e 48 pèrdas: D = 4, doncas (16 − 100)/2 + 4 = −42 + 4 = −38.
60 ganhs e 40 pèrdas: D = 20, doncas (400 − 100)/2 + 20 = 150 + 20 = +170.
Perqué: cada ganh qu’una pèrda posteriora anulla fa un parelh, ganhar a s e puèi pèrdre a s + 1, que dona −1 net. Los D ganhs que demòran foguèron plaçats a las mesas 1, 2 … D en montant e son pas jamai anullats; rapòrtan D(D + 1)/2. Sus N tiradas se forman (N − D)/2 parelhs, doncas lo total es D(D + 1)/2 − (N − D)/2 = (D² − N)/2 + D.
Es la règla del D’Alembert original amb los signes virats: alà, l’equilibri ganha una mièja unitat per tirada e lo desequilibri es punit; aquí, l’equilibri còsta una mièja unitat per tirada e lo desequilibri es recompensat.
Pausa umoristica

Pòrta lo nom d’un matematician que s’enganèt amb la pèça.
Fonts
- RouletteDoc. Descripcion e exemples de l’estrategia.
- Roulette77. Descripcion e exemples de l’estrategia.
- d’Alembert, J. “Croix ou pile.”
- Ethier, S. N. The Doctrine of Chances: Probabilistic Aspects of Gambling.
- Epstein, R. A. The Theory of Gambling and Statistical Logic, 2nd ed.