Istòria dels sistèmas de rotleta

Martingala

Lo nom ven de l’argòt de jòc provençal (à la martegalo, «a la mòda dels de Martegue», que passavan proverbialament per inconsiderats) per un pari que se doblava, e se tròba dins los diccionaris franceses dempuèi las annadas 1760. Thorp (1984), après l’American Heritage Dictionary, dona una segonda explicacion populara: los de Martegue èran trufats per de costumas estranhas, demest elas lo fach de liar lors bragas per darrièr, e l’expression voguèt dire «d’un biais ridicul». Èra ja una istòria d’avertiment dins lo París del sègle XVIII: Casanova conta qu’i perdèt una fortuna en doblant al faraon a Venècia dins las annadas 1750. Las matematicas de son fracàs, lo limit de taulataulaLimit de taulaLo pari minimal e maximal autorizat. Lo maximum es çò qu’arrèsta las progressions que doblan.Legís tot → e lo capital de jòcargentCapital de jòcLa soma totala mesa de costat per jogar. La gestion del capital de jòc es decidir quant ne riscar per pari e per sesilha.Legís tot → finit, èran compresas a las annadas 1770. Dins la teoria de la probabilitatmatematicasProbabilitatLa possibilitat d’un resultat, de 0 a 1 o de 0% a 100%. Un nombre: 1/37 = 2,70%.Legís tot →, «martingalaestrategiaMartingalaProgression que dobla lo pari aprèp cada pèrda. Vei la seccion Estrategia per çò que fa e çò que fa pas.Legís tot →» venguèt un tèrme tecnic dins las annadas 1930 per un jòc equitablematematicasJòc equitableUn jòc que cap de las doas partidas i a pas d’avantatge: cada pari a una valor esperada de zèro.Legís tot →, qu’es justament çò qu’una martingala de rotleta es pas.

Limits de la taula de rotleta

D’Alembert

Jean le Rond d’Alembert sostenguèt dins l’Encyclopédie (1754) qu’après una seria de caras, las cruses venián mai probablas: una de las primièras formulacions del sofisme del jogaire per un matematician de renom. Lo sistèma de paris qu’apond una unitatargentUnitatLa mesa de basa que s’i compta un sistèma o un jogaire. Las progressions son descrichas en unitats per que s’apliquen a qual que siá taula.Legís tot → après una pèrda e ne leva una après un ganh prenguèt son nom mai tard, per de jogaires que partejavan aquela cresença. El, l’aviá pas prepausat e, dins sos melhors jorns, l’auriá regetat.

Estrategia D’Alembert a la rotleta

Labouchère

Henry LabouchèreestrategiaLabouchèreSistèma d’anullacion: escriu una linha de nombres, pària la soma dels dos caps, barra-los aprèp un ganh, ajusta la mesa perduda aprèp una pèrda.Legís tot → (1831–1912), jornalista, proprietari de teatre e deputat liberal, faguèt conéisser lo sistèma d’anullacion dins la societat londoniana de las annadas 1870 e, çò ditz, l’utilizèt a Monte-Carlo. Lo metòde, escriure una linha de nombres e pariar la soma de las doas extremitats, es mai ancian qu’el. Son nom i demorèt perque èra famós per d’autras causas e perque lo sistèma a la rara proprietat de capitar lo mai sovent, çò que ne faguèt un subjècte de conversacion als sopars.

La rotleta de Monte-CarloEstrategia Labouchère a la rotleta

Lo sègle XX

FibonacciestrategiaFibonacciProgression que seguís la seguida 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13…: un pas en avant aprèp una pèrda, dos passes en arrièr aprèp un ganh.Legís tot → e ParoliestrategiaParoliProgression positiva: dobla aprèp un ganh, torna a la debuta aprèp una pèrda o aprèp tres ganhs de seguida. Tanben: martingala inversa.Legís tot → dintrèron dins los manuals de jòc cap a 1900. Lo mitan del sègle portèt los sistèmas per correspondéncia, cadun amb son testimoniatge e sa garantida de remborsament, e las primièras simulacions per ordenador, que mostrèron çò que las matematicas disián ja. La pròva que cap de sistèma pòt pas foncionar existissiá ja: Joseph Doob (1936) e Paul Halmos (1939) mostrèron que cap de règla per causir quand e quant pariar cambia pas lo resultat esperat d’un jòc equitable o desfavorable, e l’estudi de Thorp de 1969 expausèt las condicions dins la forma que los jogaires las rencontran. Dempuèi, los sistèmas an pas cambiat; lo marketing es passat dels fulhets a la vidèo.

Mite: una estrategia de rotleta que ganha totjornEstrategia Fibonacci a la rotleta

Perqué subrevivon

Un sistèma dona al jogaire quicòm de far e una istòria de contar. La màger part de las sesilhas, amb la màger part dels sistèmas, s’acaban per un pichon ganh, qu’es una istòria melhora que l’aritmetica. Las sesilhas perdentas son mai raras e demòran dins la memòria coma de malastre. Lo marketing a pas besonh de mentir sus las probabilitats; li cal solament mostrar una sesilha ganhanta, e n’i a fòrça. Lo contra-argument, 2,70% del volum de parisargentVolum de parisLa soma totala pariada sus una sesilha o un periòde, en comptant los ganhs tornats pariar. Tanben: handle, action.Legís tot →, es disponible dempuèi 1843 e es pas jamai estat tan convincent qu’una nuèch d’astre.

Sistèmas a vendre

Lo comèrci del sègle XX apondèt sas pròprias combinas, cadun una novèla disposicion dels meteisses paris negatius. Phase One se vendiá $25 mai 10% dels ganhs del crompaire, amb una Phase Two promesa un còp pagats $500 e un «Inner Circle» a $5 000. Cap d’eles cambia pas l’aritmetica: la valor esperadamatematicasValor esperadaLo resultat mejan per pari sul long tèrme. −1/37 de la mesa per cada pari european estandard.Legís tot → d’una seria de paris es la soma de lors valors esperadas.

La qu’es pas un sistèma

Las règlas d’arrèst: decidir per avança quant perdre o ganhar, e se n’anar. Se vendon sovent coma part d’un sistèma e son l’unica part que fa quicòm, perque redusisson lo volum de paris. An pas cap d’eponim, çò qu’es plan just.

Questions